نویسنده: ثابت منصوری | آرامش و وضع موجود امروزی ما مرهون وجود قهرمانانی است که در تنهاترین تنهاییشان ذره‌ای تردید در استواری و پیش رفت نداشتند. کسانی که به بلندای مشکلات قد برافراشتند و بدون هیچ توقعی در کام آتش روزگار می‌روند. سال ۸۶ برای بانه‌وره فراموش ناشدنی است. سال سوختن آرزوها و نوگلان مادران و پدرانی است که هیچگاه به ذهنشان خطور نکرده بود به این زودی دست از آمال خود بردارند و به سوگ فرزندانشان بنشینند. شعله‌های جان سوز تابستان ۸۶ به اعماق وجود رخنه کردند و یادگاری تلخ از خود به جای نهادند.

در تابستان ۸۶ پس از تماس پاسگاه شروینه و پیچیدن خبر آتش گرفتن چراگاههای روستای دره‌یاب که جزو مناطق حفاظت شدهٔ بوزین و مره‌خیل هستند، بسیاری از اهالی روستا که به سبب زندگی کوچ نشینی از اراضی دره‌یاب دور بودند برای مهار آتش خود را به محل آتش‌سوزی رساندند و توانستند که آتش را مهار کنند. روز بعد و پس جان گرفتن دوباره آتش از میان خاکسترهای دیروز ادارهٔ منابع طبیعی برای خاموش نمودن دوباره آتش درخواست کمک کرد. این بارهم جوانان بسیاری برای جنگیدن با دیو آتش رهسپار شدند.

گویی آتش قهر و غضب خود را به تمامی جمع کرده بود و کمر به نابودی همه چیز و همه کس بسته بود ولی پایداری مردمی که زندگی خود را مدیون این خاک بودند مانع از رها نمودن خاکشان در چنگال آتش می‌شد. ناگهان بادی شروع به وزیدن نمود و آتش را نیروی دوباره داد. آتش بسیاری را محاصره کرده و راه گریز را بر همه بسته بود. در اثنای لحظاتی سرنوشت ساز که زندگی و مرگ درحال نبرد بودند بزرگمردانی چون نعمت فتحی، عباس فتحی و بهاءالدین فرجی که راه رهایی از حلقهٔ آتش و دود را نیافتند زندگی خود را نثار آنچه که برایش آمده بودند کردند. آتش موجب مجروح شدن ۲۵ نفر شد که در این میان جراحات مظفر عبدی و صلاح الدین می‌رانی کاراتر و شدیدتر بود. بسیار سریع رخ داد لحظاتی که دهشت آن برای همیشه در ذهن مردم ما نقش بستند لحظاتی که مالامال از فداکاری و خالی از هرگونه دلهره‌ای بودند.

متأسفانهٔ در طول مداوای مجروحین هیچ گونه حمایتی از سوی دستگاههای دولتی برای کاستن از درد موجود صورت نگرفت. هزینهٔ مداوای صلاح الدین می‌رانی که سوختگی درجه ۳ دارد بالغ بر ۱۵۰ میلیون تومان است. گفتنی است ایشان چندین عمل جراحی را پشت سر گذاشته‌اند که هر بار در حدود ۶ میلیون تومان هزینه در بر داشته داشته و کمک‌ها از سوی نهادهای دولتی تاکنون بسیار ناچیز بوده است. این جوان غیور هم اکنون به صورت قراردادی برای ادارهٔ منابع طبیعی کار می‌کند.

آقای مظفر عبدی دارای جراحت از ناحیه صورت، گوش، دست و پا شده بود تا کنون ۱۱ عمل جراحی را گذرانده‌اند که تمامی هزینه را خود با کمک بستگان و آشنایان متحمل نموده‌اند. این جوان رشید هم اکنون به صورت قراردای با ادارهٔ منابع طبیعی کار می‌کند.

برای خانوادهٔ فوت شدگان نیز مجموعاً ۲۰ میلیون تومان پرداخت شده‌است.

متأسفانه با وجود درخواست مبنی بر اینکه عزیزان فوت شده و مجروحین را در زمره شهیدان و جانبازان قرار دهند تاکنون این درخواست بی جواب مانده است. همنان که جوانی و جانشان را برای اطفاء آتش نهادند و روح سترگ آنان هراسی را از آینده نداشت حال در کش و قوس ادارات و دستورالعمل بروکراتیک گیر افتاده‌اند.

امید می‌رود که به سبب اهداء جایزه ملی محیط زیست سال ۹۴ به این دو جوان رشید نهادهای دولتی بار دیگر به ترغیب کمک و ساماندهی اوضاع شهیدان زندهٔ ما برآیند و نیز سه عزیز فوت شده را شهید قلمداد نمایند. تا باعث دلگرمی تمامی کسانی شود که برای دفاع از خاک خود پا پیش می‌گذارند و جان خود را بر کف می‌نهند و هم این فداکاری عصر بروکراتیک و مشغله را با تمام وجود سپاس گذاری کنند.

جایزه ی ملی محیط زیست

مظفر عبدی و صلاح الدین میرانی

مظفر عبدی

مظفر عبدی

جایزه ی ملی محیط زیست

مظفر عبدی

جایزه ی ملی محیط زیست

صلاح الدین میرانی