«خالو حسین کوهکن» فرهاد ثانی نبود…! / سید یحیی فخرالدینی

امروز خبر وفات خالو حسین را شنیدم…

■ بارها نام این بزرگ‌مرد را با لقب «فرهاد ثانی» شنیده‌ام، اما خدمت دوستان نیز عرض نموده‌ام که نامیدن «خالو حسین» به لقب «فرهاد ثانی»، بزرگترین ظلم در حق اوست.

■ اینکه می‌گویند «فرهاد» به خاطر عشق «شیرین» رفت و «بیستون» را کند و ساخت، صرفاً یک داستان خیالی و در فضای تخیلات عاشقانه و شاعرانه بوده و ریشه‌ای در واقعیت و حقیقت نداشت و ندارد و صرفاً از جنس همان بذل و بخشش‌های شاعرانه امثال حضرت حافظ است که فرمود:
«اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را /
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را».

■ اما «خالو حسین» و شاهکارش یک واقعیت محض بود و شاهکار واقعی یک انسان را تحت سایه یک دروغ هنری قرار دادن، ظلم بسیار بزرگ و نابخشودنی است. حتی اگر فرهاد و کندن بیستونش حقیقت هم بود، باز هرگز قابل قیاس با یک پیرمرد «یک‌پا» نبود.

■ خالو حسین این شاهکار تاریخ بشر را فقط با یک پا خلق کرد و اینک ما می‌آییم و آن را مخلصانه دو دستی تقدیم به نام فرهاد میکنیم و نام “خالو حسین” را هم پاک می‌کنیم تا دوستی‌مان روی «خاله خرسه» را سفید نماید و ما به دست خود «خالو حسین» را نوکر بی‌جیره و مواجبی ساخته‌ایم برای بزرگ کردن نام «فرهاد»ی موهوم…!

■ قلم‌فرسایی بیش از این را فقط موجب ملالت بیشتر می‌دانم.
■ خواهش پایانی این که «خالو حسین» را «خالو حسین» بنامیم و نه «فرهاد ثانی»، چون قرار است این نام در تاریخ بماند.
✍ سید یحیی فخرالدینی ۱۳۹۵/۵/۵

مجسمهٔ خالو حسین کوهکن - Hossein Kohkan - Statue

مجسمهٔ خالو حسین کوهکن، ساخته بشیر ناصری –
Hossein Kohkan – Statue